Spreekwoorden met een T

Dit oude gezegde betekent dat hoe dichter je bij het centrum van de religieuze macht of een instituut komt, hoe minder respect of geloof je overhoudt. Je krijgt een kijkje achter de schermen, ziet de menselijke tekortkomingen en de politieke spelletjes. Hierdoor brokkelt het idealistische beeld dat je had, af. De afstand zorgt voor een mysterie, die van dichtbij verdwijnt.

Dit betekent dat iets, hoewel het op zichzelf positief is, in overdreven mate voorkomt en daardoor negatieve gevolgen krijgt of ongewenst wordt. Het evenwicht is verstoord door een overschot. Zelfs de beste dingen kunnen schadelijk zijn als ze in extreme hoeveelheden worden aangeboden, leidend tot verzadiging, ongemak of schade. Het benadrukt het belang van matigheid en balans.

Dit spreekwoord betekent dat je wordt betrapt, ontmaskerd of ontdekt bij het begaan van een fout of overtreding. Je wordt gepakt voor iets wat je stiekem deed of niet had moeten doen. Het duidt op het moment dat een misdaad of misstap aan het licht komt.

Dit spreekwoord benadrukt dat tijd een waardevol bezit is, net als geld. Het moedigt aan om tijd productief en nuttig te besteden en niet te verspillen aan zinloze activiteiten. Vooral in zakelijke contexten betekent het dat elk uur werk of elke beschikbare tijd moet leiden tot concrete resultaten of inkomsten. Het drukt de gedachte uit dat verspilde tijd letterlijk financiële kosten met zich meebrengt of kansen mist.

Dit spreekwoord betekent dat iemand hard bezig is met het opbouwen van een carrière, een bedrijf, of het verwerven van bekendheid en succes. Het impliceert dat er veel moeite en toewijding wordt geïnvesteerd om vooruitgang te boeken en een solide basis te leggen voor de toekomst. Men werkt gestaag en vaak zichtbaar aan het bereiken van een bepaald doel, zoals erkenning krijgen of een bloeiende onderneming creëren. Het is een metafoor voor bouwactiviteiten, waarbij iets nieuws en stevigs wordt geconstrueerd. Dit duidt op langdurige inspanning en gerichtheid op de lange termijn.

Dit spreekwoord betekent dat je overal buiten valt, nergens bij hoort of geen passende oplossing vindt. Je raakt beklemd tussen twee opties of regelingen en krijgt daardoor geen steun of hulp. Het impliceert dat je door het systeem wordt gemist of vergeten.

Dit betekent dat iemand die steeds van baan verandert, nergens echt goed in wordt. Vaak leidt zo'n aanpak tot pech of zelfs armoede. Het beschrijft iemand die veel probeert. Maar diegene faalt telkens opnieuw.

Dit spreekwoord wijst erop dat relaties, vooral huwelijken, moeilijk kunnen zijn als partners fundamenteel verschillende religieuze overtuigingen of levensvisies hebben. De 'duivel' staat hier symbool voor de problemen, ruzies en conflicten die kunnen ontstaan door deze diepgewortelde verschillen. Het suggereert dat zulke verbintenissen vaak gedoemd zijn tot spanningen en onenigheid. Het benadrukt de waarde van gedeelde waarden in een relatie.